Poznań, część I
DOKTOROWO

(1563 or. Doctorowo), obecnie zachodnie przedmieście Grodziska Wlkp.

1. 1563 n. pow. kośc. (ASK I 4, 165v); 1581 par. Grodzisk (ŹD 68).

3. Własn. szlach. 1563 pobór z 13 1/2 ł., 3 wiatraki (ASK I 4, 165v); 1581 pobór z 11 1/2 ł., 7 zagr., 6 komor., wiatrak dziedz., młyn korzecznik o 1 kole (ŹD 68; ASK I 6, 495); 1591 Jan Ostroróg w swej wsi D., przynależnej do Grodziska, dziekanowi i pleb. w Grodzisku i ich następcom, daje 4 ratajów (coloni: Paczesny, Urban, Jakub Kurasek i Mik. Gwiczka) oraz siedlisko opust. między tymi ratajami (PG 23, 772v); 1591 tenże, dz. w Grodzisku uposaża ponownie kościół par. w Grodzisku [głównie przywracając dawne uposażenie], a 1594 bp pozn. potwierdza redotację; m. in. przywraca pleb. siedlisko opust. w D., a także do dawnego uposażenia dodaje 4 ratajów w D. (AE XV 35-42).

Uwaga: Osada D. występuje na mapach Perthéesa i Gaula; brak jej na mapie Gilly’ego i MTop. 1950 oraz w Spisie PRL. Natomiast MAd. Nowy Tomyśl 1962 oznacza tą nazwą zach. przedmieście Grodziska Wlkp.

Kościół par. w Grodzisku był w rękach innowierców od 1563 r. Uposażenie kościelne pochodzi więc sprzed tej daty, a prawdopodobnie było znacznie dawniejsze. Dlatego można sądzić, iż osada jest starsza, aniżeli pierwsza wzmianka o niej; prawdop. była lokowana przez doktora Jana Ostroroga, wdę pozn., zm. 1501 r.

JL